Wszystkiego najlepszego dla naszych pociech świętujących w tym miesiącu urodziny!

„Nie ma nic lepszego niż język, który jest łącznikiem życia społecznego, kluczem do wiedzy (…)”
Ezop

Dyżur logopedy – Niepubliczne Przedszkole Językowe „Promyczek”,

  • ul. Drużbacka 2, Przemyśl.
    mgr Iwona Marek
    Czwartek: 10.30 - 11.30
    Indywidualne konsultacje dla rodziców:
    Ostania środa miesiąca (co dwa miesiące), godz. 15.30 - 16.30, tj. 25.11.2015; 27.01.2016; 30.03.2016; 25.05.2016.
  • ul. Żwirki i Wigury 7
    poniedziałki i czwartki

 

Logopeda zajmuje się między innymi:
• Profilaktyką logopedyczną;
• Kształtowaniem mowy dziecka;
• Kulturą żywego słowa;
• Diagnozą i terapią mowy dzieci, młodzieży i dorosłych w różnych przypadkach.

Rozwój mowy dziecka
2 – 3 rok życia
Dziecko w wieku 2 lat:
• Odróżnia od siebie wyrazy.
• Rozpoznaje różne melodie i piosenki.
• Rozumie proste polecenia.
• Mówi coraz więcej słów i wyrażeń dźwiękonaśladowczych.
• Zaczyna budować dwuwyrazowe zdania.
• Potrafi pokazywać w książeczce postacie i przedmioty.
• Umie połączyć w pary takie same obrazki.
• Wznosi wieże, wrzuca klocki do otworów, bazgroli.
• Zaczyna używać przedmiotów (np. łyżki) zgodnie z ich przeznaczeniem.
• Doskonali chwyt pęsetowy.
Dziecko w wieku 2 - 3 lat:
• Rozróżnia przeciwieństwa, np. „nie ma - jest”.
• Wykonuje bardziej złożone instrukcje, np. „weź misia i chodź do mamy”.
• Wskazuje części ciała.
• Nazywa większość przedmiotów znanych z otoczenia – może przy tym popełniać błędy typu „ludź” zamiast „człowiek”.
• Wymawia poprawnie coraz więcej głosek, np.: „k”, „g”, „l”.
• Trudne głoski może zastępować łatwiejszymi np. zamiast „szalik” powie „salik” lub „sialik”, zamiast „ryba” powie „lyba”, „jiba”.
• Pyta „co to?” – stosuje przeczenia, np. „nie ma mamy”, zaczyna używać liczby mnogiej.
• Pytane - podaje swoje imię.


3 – 4 rok życia
Dziecko w wieku 3 lat:
• Słucha czytanych bajek, woli ciekawe opowiadania.
• Powtarza usłyszane melodie.
• Rozumie dłuższe wypowiedzi.
• Z coraz bogatszego zasobu słów uczy się budować zdania złożone.
• Nie musi jeszcze wymawiać trudnych głosek np. „sz”, „ż”, „cz”, dż”, „r”.
• Znajduje pojedyncze przedmioty na ilustracji.
• Lubi układanki (np. składa obrazek pocięty na trzy części).
• Może rozpocząć naukę czytania samogłosek: A, U, I, O, E, Y (dobrze, jeśli będą napisane dużymi, prostymi, drukowanymi literami).
• Samodzielnie myje ręce.
• Posługuje się sztućcami.
• Pije z kubeczka.
• Rysuje linię i koło.
• Należy pomóc dziecku prawidłowo trzymać kredkę.


Dziecko w wieku 3 – 4 lat:
• Reaguje na głos z innego pokoju i komunikaty z radia i telewizji.
• Potrafi odróżnić wymowę prawidłową od zniekształconej, np. „sanki” – „sianki”.
• Jest rozumiane przez osoby obce.
• Buduje coraz dłuższe zdania.
• Coraz więcej pyta. Odpowiada na proste pytania: „kto?”, „co?”, „gdzie?”, „z kim?”, „w czym?”.
• Często upraszcza najtrudniejsze głoski: „sz”, „ż”, „cz”, „dż”, „r”.
• Zwykle mówi płynnie, czasem mogą pojawiać się zawahania, powtórzenia dźwięków, sylab, wyrazów, przeciągania głosek, tzw. rozwojowa niepłynność mowy.
4 – 5 rok życia


Dziecko w wieku 4 lat:
• Potrafi rozróżnić wyrazy, np. pije, bije, kos, kosz.
• Doskonali umiejętności słuchania i rozumienia tekstów pisanych.
• Wciąż zadaje pytania (cierpliwie, zrozumiałym językiem należy odpowiadać na pytania dziecka).
• Używa przymiotników, przysłówków i przyimków.
• Zazwyczaj mówi poprawnie wszystkie głoski poza „r”.
• Lubi układać przedmioty i obrazki wg zasad (np. od najmniejszego do największego).
• Czyta samogłoski, wyrażenia dźwiękonaśladowcze, kilka wyrazów.
• Samo się ubiera i rozbiera.
• Chętnie koloruje, rysuje po śladzie, lepi z plasteliny, wycina.
• Powinno wybrać już dominującą rękę.


Dziecko w wieku 4 - 5 lat:
• Z uwagą słucha prostego opowiadania i potrafi odpowiedzieć na pytania związane z treścią.
• Rozumie komunikaty wypowiadane przez osoby obce.
• Zadaje bardzo dużo pytań.
• Może wymawiać najtrudniejsze głoski : „sz”, „ż”, „cz”, „dż”, „r”.
• Buduje bogate zdania – używa coraz więcej przymiotników.
• Potrafi opowiedzieć prostą historyjkę.
• Stosuje podstawowe reguły gramatyczne, choć czasem jeszcze je myli.

5 – 6 rok życia
Dziecko w wieku 5 - 6 lat:

• Udoskonala percepcję dźwięków mowy, np. przez zabawy rymami i dzielenie wyrazów na sylaby.
• Prawidłowo wypowiada wszystkie głoski.
• Mowa jest wyraźna i poprawna.
• Wypowiadane zdania są zgodne z regułami gramatyki języka polskiego.
• Buduje coraz dłuższe wypowiedzi.
• Buduje zbiory, np. auta, kwiaty.
• Układa i opowiada 4-elementowe historyjki obrazkowe.
• Rozumie symbole.
• Czyta globalnie sylaby i wyrazy, które z nich powstają , a nawet proste zdania (np. Ola ma książkę).
• Zapina i rozpina guziki.
• Sznuruje buciki.
• Przedmioty i postacie na rysunkach dziecka mają dużo elementów.
• Podpisuje drukowanymi literami swoje prace.
• Kiedy pisze, rusza nadgarstkiem, nie łokciem.
• Rozumie trudniejsze instrukcje, np. „klaśnij w dłonie, a potem połóż ręce na kolanach”.
• Potrafi wysłuchać dłuższego opowiadania, bajki, rozumie morał.
• Rozumie określenia typu: „pod”, „na”, „obok”.
• Prawidłowo interpretuje znaki symboliczne, np. „kółko i trójkąt” – to będą znaki drogowe.
• Potrafi odpowiedzieć na bardziej złożone pytania, opowiada, używając zdań złożonych.
• Potrafi opowiedzieć, co widzi na ilustracji, opowiada bajki.
• Potrafi porozmawiać z osobą obcą, nie odbiegając od tematu.
• Używa słów określających relacje przestrzenne i nazywa podstawowe figury geometryczne.
Opanowanie mowy jest dla dziecka procesem trudnym i długotrwałym. Odbywa się to dzięki osobom z otoczenia - rodzicom, które mówią do dziecka
i rozmawiają z nim. Proste zabawy wykonywane wspólnie z dzieckiem, zabawna gimnastyka buzi, np. przed lustrem, pomagają w opanowaniu pięknej wymowy. Praca aparatu oddechowego oraz mownego (warg, języka, podniebienia miękkiego) odpowiada za jakość wymowy.
Ćwiczenia należy wykonywać systematycznie, ale krótko - daje to najlepsze rezultaty. Zabawy oddechowe prowadzimy w krótkich, kilkuminutowych seriach, najlepiej w dobrze przewietrzonym pomieszczeniu – godzinę przed lub po posiłku.


ROZWIJANIE I USPRAWNIANIE FUNKCJI APARATU MOWY
u dzieci 3-letnich:

- naśladowanie:
• krówki - mu...
• kózki - meee...
• baranka - beee...
• bociana - kle... kle... kle…
• osła - ija...
• wietrzyka - f...
• trzmiela - w...
u dzieci 4-letnich:
- naśladowanie:
• syczenia gąski lub węża - s...
• pneumatycznego zamykania drzwi autobusu - ps...
• bzyczenia owadów - bz...
u dzieci 5-letnich:
- naśladowanie:
• lecącego samolotu- ż…
• szumu drzew, wiatru - sz...
• zatrzymywania konika - prrr...
• okazywania zimna - brr...
• lecącego ptaszka - frr...
• warczącego złego psa - wrrr...

Gimnastyka buzi i języka
Rozgrzewka:
• Wytrzeszcz oczy i wysuń język z buzi.
• Rozciągnij szeroko wargi palcami.
• Pokaż jak się martwisz.
• Pokaż jak się złościsz.


Język:
• Unieś język w kierunku nosa.
• Opuść język w kierunku brody.
• Przesuń język w kierunku prawego kącika ust.
• Przesuń język w kierunku lewego kącika ust.


Wargi:
• Parskaj wargami – naśladuj rżenie konia.
• Zawarcz, tak jak ruszający motor.
• Zagraj palcami na wargach.
• Wydaj okrzyk Indianina, wymawiaj długo „o” i uderzaj dłonią o wargi.


Podniebienie miękkie:
• Przenoś na kartkę elementy „papierowego nieba”, zasysając powietrze przez rurkę.
• Pogrupuj papierowe, np. serca, kółka - według wielkości, zasysając je przez rurkę.
• Sortuj figury geometryczne według wzoru, przenosząc je za pomocą rurki.
• Unoś, np. pianki, wciągając powietrze przez rurkę.


Oddech:
• Nabierz tyle powietrza nosem, by miś leżący na twoim brzuchu uniósł się.
• Wypuść powietrze i popatrz jak miś opada, unieś ręce wysoko do góry i nabierz powietrza nosem.
• Opuszczaj ręce w dół, aż do podłogi - jednocześnie wydmuchując powietrze.

Inne propozycje ćwiczeń języka, warg, policzków i podniebienia miękkiego:
• Jedzenie „słonych paluszków” bez przytrzymywania ich dłonią.
• Trzymanie zębami i wargami lekkich produktów na małej plastikowej łyżeczce.
• Lizanie czubkiem języka dużych lizaków lub lodów, ale nie lodów na patyku.
• Trzymanie wargami i zębami nitki z zawiązanym na jej końcu małym cukierkiem.
• Picie jogurtu lub gęstego soku przez „zakręcone” słomki.
• Przysysanie i przenoszenie za pomocą słomki różnych produktów spożywczych z jednej miseczki do drugiej, począwszy od najlżejszych, np. kulek czekoladowych. Słomka powinna być przytrzymywana środkiem ust i nie powinna być przygryzana. Przenoszone produkty powinny być większe niż średnica słomki, by dziecko się nimi nie zachłysnęło.
• Zlizywanie czubkiem języka rozsmarowanego na talerzu dżemu, miodu czy ketchupu w kształcie, np. serca, koła, itp.
Opracowano na podstawie materiałów Polskiego Towarzystwa Logopedycznego - Oddział Śląski.